Imię: Gregor
Nazwisko: Schlierenzauer
Data urodzenia: 07.01.1990
Znak zodiaku: Koziorożec
Miejsce urodzenia: Innsbruck
Miejsce zamieszkania: Fulpmes
Szkoła: Schigymnasium w Stams (ukończył)
Pseudonim: Schlieri
Hobby: Muzyka, gotowanie, bilard, golf, narciarstwo, poker,
Manager: Markus Prock (wujek)
Rodzeństwo: starsza siostra Gloria i młodszy brat Lucas
Rodzice: Angelika i Paul
Stan cywilny: Kawaler
Marzenie: Występ w programie kulinarnym
Klub: SV Innsbruck-Bergisel
Trener: Alexander Pointner, Werner Schuster
Skacze od: 1999 roku
Pierwsze podium w PŚ: 3 grudnia 2006 Lillehammer (1. miejsce)
W kadrze öSV: od 2004 roku
Debiut w PŚ: 12.03.2006 Oslo (24. miejsce)
Języki: niemiecki, angielski
Sponsor: Red Bull, Fischer, Carrera, Volksbank, OMV, Messner, Stubai
Kontakt: www.gregorschlierenzauer.at
Adres: Serlesstrasse 19
A-6166 Fulpmes
Rekord życiowy w długości skoku: 243,5m
Osiągnięcia
2005/2006
Mistrzostwa świata juniorów - 1. miejsce
Mistrzostwa świata juniorów - 1. miejsce (drużynowo)
Konkursy mistrzostw świata juniorów w słoweńskim Kranju były pierwszą wysokiej rangi, międzynarodową imprezą w karierze Gregora Schlierenzauera. 2 lutego 2006 austriacki skoczek został mistrzem świata juniorów. Dwa dni później zdobył drugi złoty krążek, wraz z reprezentacją. Oprócz niego do sukcesu się przyczynili Arthur Pauli, Thomas Thurnbichler i Mario Innauer.
Puchar Świata - 73. miejsce
Gregor zadebiutował w Pucharze Świata 12 marca 2006 roku, podczas zawodów na skoczni Holmenkollen w Oslo. Austriak zajął w tym konkursie 24. miejsce. Zdobyte w ten sposób 7 punktów pozwoliły na zajęcie przez skoczka 73. pozycji na koniec sezonu.
Turniej Skandynawski - 50. miejsce
Konkurs w Oslo był zarazem konkursem zaliczanym do Turnieju Skandynawskiego. Ponieważ był to jedyny start Schlierenzauera w tym turnieju, został sklasyfikowany na 50. miejscu
Puchar Kontynentalny – 124. miejsce
W zawodach zaliczanych do Pucharu Kontynentalnego Gregor Schlierenzauer wystąpił dwukrotnie. Podczas zawodów w Planicy (7-8 stycznia 2006) zajął kolejno 28. i 32. lokatę.
Puchar FIS – 3. miejsce
Austriak wystąpił w czterech konkursach zaliczanych do Pucharu FIS. 1 stycznia na skoczni w Seefeld zajął drugą pozycję, przegrywając tylko z Mario Innauerem. Dwa miesiące później, 1 marca Gregor uplasował się ponownie na drugim miejscu, tym razem w japońskim Zaō . Dzień później był szósty. Schlierenzauer wygrał natomiast 4 marca zawody w Sapporo
Mistrzostwa świata – 8. i 10. miejsce
Mistrzostwa świata w Sapporo były pierwszymi seniorskimi mistrzostwami w karierze Gregora Schlierenzauera. Po dobrej pierwszej części sezonu, Austriak był wymieniany w gronie faworytów konkursów na Okurayamie i Miyanomori. Medali jednak nie zdobył. 24 lutego zajął 10. miejsce w konkursie na dużej skoczni. Tydzień później na normalnym obiekcie był ósmy. Medal zdobył natomiast w drużynie wraz z Thomasem Morgensternem, Wolfgangem Loitzlem i Andreasem Koflerem obronił dla Austrii tytuł mistrza świata sprzed dwóch lat.
Puchar Świata – 4. miejsce
Sezon 2006/2007 był pierwszym w karierze Gregora Schlierenzauera, spędzonym głównie na zawodach Pucharu Świata. Skoczka zabrakło na zawodach w Kuusamo, inaugurujących sezon. Pojawił się tydzień później podczas zawodów w Lillehammer. 2 grudnia w pierwszym norweskim konkursie, Austriak zajął 4. pozycję. Następnego dnia odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo w karierze. Wyczyn ten powtórzył dwa tygodnie później, 16 grudnia na skoczni w Engelbergu. W drugich zawodach w Szwajcarii "Schlieri" uplasował się na 3. miejscu. Po Turnieju Czterech Skoczni (w trakcie którego Schlierenzauer był przez pewien czas liderem Pucharu Świata) Austriaka zabrakło na starcie zawodów na mamuciej skoczni w Vikersund. W Zakopanem, w jednoseryjnym konkursie na Wielkiej Krokwi Gregor Schlierenzauer zajął 9. miejsce. Następne zawody w Oberstdorfie skoczek zakończył na 4. i 10. miejscu. W Titisee-Neustadt był 8. i 2., w Klingenthal wygrał kolejne zawody w karierze. Gorszą lokatę zajął w Willingen – siedemnastą. Po Turnieju Skandynawskim Schlierenzauera po raz kolejny zabrakło na lotach narciarskich. Alexander Pointner nie wystawił go do kadry na finałowe konkursy w Planicy.
Turniej Czterech Skoczni – 2. miejsce
Swój debiut na Turnieju Czterech Skoczni Gregor Schlierenzauer rozpoczął od zwycięstwa na Schattenbergschanze w Oberstdorfie. Dwa dni po pierwszym konkursie, podczas noworocznych zmagań w Garmisch-Partenkirchen Austriakowi nie udało się stanąć na podium. Czwarte miejsce w konkursie pozwoliło mu jednak utrzymać prowadzenie w klasyfikacji turnieju. Szansę na jego zwycięstwo Gregor stracił na skoczni w Innsbrucku – 4 stycznia na Bergisel uplasował się na 11. pozycji. W ostatnim konkursie turnieju, 7 stycznia w Bischofshofen, Schlierenzauer ponownie nie dał szans rywalom. W łącznej klasyfikacji turnieju lepszy od niego był tylko reprezentant Norwegii, Anders Jacobsen.
Turniej Skandynawski – 24. miejsce
W zawodach inaugurujących Turniej Skandynawski, na skoczni w Lahti Gregor Schlierenzauer nie zakwalifikował się do drugiej serii konkursu Pucharu Świata. 11 marca na Salpausselkä zajął 38. pozycję. Dwa dni później w Kuopio Schlierenzauer był dziewiąty. Gorzej wypadły Austriakowi konkursy w Oslo. 17 i 18 marca zawodnik zakończył starty w turnieju na 19. i 41. miejscu.
2007/2008
Mistrzostwa świata w lotach – 1. miejsce
Mistrzostwa świata w lotach organizowane w niemieckim Oberstdorfie były debiutem Gregora Schlierenzauera na mamuciej skoczni. Po pierwszym dniu zmagań na Skoczni Heinego Klopfera, 22 lutego 2008, reprezentant Austrii zajmował 2. pozycję, przegrywając z Bjørnem Einarem Romørenem. Następnego dnia Gregor pokonał Norwega oraz Martina Kocha, zostając mistrzem świata w lotach narciarskich. Był to pierwszy seniorski, indywidualny tytuł w karierze Schlierenzauera. Dzień później dołożył do niego drugi złoty krążek, zdobyty drużynowo z Kochem, oraz Thomasem Morgensternem i Andreasem Koflerem.
Puchar Świata – 2. miejsce
Nowy sezon Gregor Schlierenzauer rozpoczął 1 grudnia od 4. miejsca na skoczni Rukatunturi w fińskim Kuusamo. Tydzień po tych zawodach, Schlierenzauer zajął 2. i 9. pozycję na skoczni w Trondheim. 13 i 14 grudnia stawał na podium zmagań na skoczni normalnej w Villach, zajmując trzecią i drugą lokatę. Podczas następnych zawodów Pucharu Świata, rozegranych w szwajcarskim Engelbergu skoczek był czwarty i drugi. Po Turnieju Czterech Skoczni, Austriak zanotował 18. i 6. pozycję we włoskim Predazzo. W zawodach na mamuciej skoczni w Harrachovie Schlierenzauer nie wystartował. W pierwszym konkursie na Wielkiej Krokwi w Zakopanem, 25 stycznia odniósł swoje drugie pucharowe zwycięstwo w sezonie. Dwa dni później na tej samej skoczni zajął 8. miejsce. Schlierenzauer nie skakał w kolejnych zawodach, które odbyły się w Sapporo. Reprezentant Austrii powrócił podczas konkursu w Libercu, gdzie zajął dwukrotnie drugie miejsce, przegrywając wpierw z Thomasem Morgensternem, a dzień później z Andersem Jacobsenem. Następny konkurs to 8. pozycja Schlierenzauera w Willingen. Po zwycięskim dla niego Turnieju Skandynawskim, wygrał oba finałowe konkursy w Planicy.
Turniej Czterech Skoczni – 12. miejsce
Pierwszy konkurs Turnieju Czterech Skoczni, na skoczni w Oberstdorfie ukończył na 2. miejscu. Austriak wygrał noworoczne zawody w Ga-Pa, ustanawiając rekord nowowybudowanej skoczni Große Olympiaschanze. Uzyskał 141 metrów, poprawiając o dwa metry rezultat Janne Ahonena. Na półmetku turnieju Gregor Schlierenzauer był jego liderem. Konkurs w Innsbrucku, z powodu zbyt silnie wiejącego wiatru, został odwołany i przeniesiony do Bischofshofen. W serii próbnej przed trzecim konkursem TCS, Gregor pokonał oficjalny rekord obiektu o dwa metry, lądując na 145 metrze. W zawodach Austriak uplasował się na 5. pozycji i stracił przodownictwo w turnieju. W ostatnim z konkursów nie zakwalifikował się do finałowej serii, zajmując 42. lokatę. Wynik ten sprawił, że Schlierenzauer spadł w klasyfikacji generalnej turnieju z trzeciej na 12. pozycję.
Turniej Skandynawski – 1. miejsce
W pierwszych konkursach Turnieju Skandynawskiego, rozegranych 3 i 4 marca w Kuopio Gregor Schlierenzauer zajął drugą i czwartą pozycję. Trzy dni później na skoczni w Lillehammer Austriak odniósł kolejne zwycięstwo w Pucharze Świata, bijąc przed konkursem rekord obiektu i ustanawiając nowy na 143 metrze. W ostatnich zawodach turnieju na skoczni w stolicy Norwegii, Schlierenzauer powtórzył swój wyczyn z Lillehammer, odnosząc kolejny triumf. Wygrana w Oslo pozwoliła Schlierenzauerowi wyprzedzić w klasyfikacji Turnieju Nordyckiego liderującego przed ostatnimi zawodami – Fina Janne Happonena.
2008/2009
Mistrzostwa świata – 2. i 4. miejsce
Podczas mistrzostw świata w Libercu Gregor Schlierenzauer startował jako aktualny lider Pucharu Świata. W pierwszym konkursie, na normalnej skoczni, Austriak został wicemistrzem świata, przegrywając tylko z Wolfgangiem Loitzlem. W drugim konkursie, na dużej skoczni, Schlierenzauer zajmował 4. miejsce po pierwszej serii zawodów. Druga seria została odwołana z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych, w wyniku czego rezultat ten był ostatecznym miejscem Schlierenzauera w konkursie. Austriak stanął tuż za podium, przegrywając z Andreasem Küttelem, Martinem Schmittem i Andersem Jacobsenem.
W konkursie drużynowym wraz z Wolfgangiem Loitzlem, Martinem Kochem i Thomasem Morgensternem zdobył złoty medal.
Puchar Świata – 1. miejsce
Kolejny sezon Pucharu Świata Gregor Schlierenzauer rozpoczął od trzeciego miejsca w inaugurujących zawodach w Kuusamo, rozegranych 29 listopada 2008 roku. Tydzień później Austriak wygrał pierwszy konkurs w sezonie, na skoczni w Trondheim. Oprócz zwycięstwa i rekordu skoczni (140 m), został również liderem Pucharu Świata. Następnego dnia Schlierenzauer był trzeci, tracąc żółty plastron lidera na rzecz Simona Ammanna. W kolejnych zawodach, we włoskim Pragelato, uplasował się na 3. i 4. pozycji. 20 i 21 grudnia, podczas konkursów w Engelbergu, skoczek zajął 3. i 1. lokatę.
Po Turnieju Czterech Skoczni Schlierenzauer triumfował dwukrotnie w Bad Mitterndorf, bijąc rekord skoczni – 215,5 metra. W kolejnych zawodach, na skoczni w Zakopanem był trzeci oraz pierwszy. Podczas przedolimpijskich zawodów w Whistler dwukrotnie był najlepszy, ponadto ustanowił rekord obiektu (149 m) i ponownie został liderem Pucharu Świata. Kolejne zwycięstwo Schlierenzauer odniósł w Sapporo. "Schlieri" z minimalnymi przewagami zwyciężył jeszcze w Willingen i Klingenthal. Jako czwarty skoczek w historii, po Jannem Ahonenie, Mattim Hautamäkim i Thomasie Morgensternie, Schlierenzauer wygrał sześć konkursów Pucharu Świata z rzędu. 14 lutego na mamuciej skoczni w Oberstdorfie Schlierenzauer zajął 8. miejsce.
Podczas Turnieju Nordyckiego Schlierenzauer zapewnił sobie Kryształową Kulę za zwycięstwo w końcowej klasyfikacji Pucharu Świata. W kolejnych zawodach, 20 marca w Planicy reprezentant Austrii wygrał po raz trzynasty w sezonie i zapewnił sobie również małą Kryształową Kulę za loty narciarskie. W kończących sezon zawodach, 22 marca, triumfator zajął piątą pozycję.
Turniej Czterech Skoczni – 3. miejsce
29 grudnia w Oberstdorfie w zawodach inaugurujących Turniej Czterech Skoczni 2008/2009, Gregor Schlierenzauer zajął czwartą pozycję. W pierwszej serii konkursu rozgrywanego systemem KO rywalizował z Piotrem Żyłą i został zwycięzcą pary. Podobnie w drugim konkursie, 1 stycznia w Garmisch. Trzy dni później na Bergisel Austriak uplasował się na drugim miejscu, a w kończących cykl zawodach w Bischofshofen był czwarty. W klasyfikacji łącznej reprezentant Austrii zdobył 1077,1 punktu i zajął trzecie miejsce.
Turniej Skandynawski – 1. miejsce
8 marca 2009 w Lahti w przeniesionym na skocznię normalną konkursie zajął pierwsze miejsce i objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej turnieju. Dwa dni później na skoczni w Kuopio uplasował się na 10. pozycji i stracił prowadzenie w turnieju na rzecz Simona Ammanna. W kolejnym konkursie w norweskim Lillehammer Schlierenzauer ponownie był na podium, stając na najniższym jego stopniu. W kończących cykl zawodach na mamuciej skoczni w Vikersund Austriak ponownie był najlepszy. Dzięki zwycięstwu Schlierenzauer triumfował również w końcowej klasyfikacji turnieju.
2009/2010
Igrzyska Olimpijskie – dwa 3. miejsca
Igrzyska Olimpijskie w Vancouver były dla Schlierenzauera debiutem w imprezie tak wysokiej rangi. Austriak przed igrzyskami był zaliczany do grona faworytów w walce o medale i nie zawiódł. W pierwszym konkursie na skoczni o punkcie K – 95 m Gregor w pierwszym skoku uzyskał 101,5 m i zajmował 7. pozycję, tracąc do pozycji medalowej 4,5 pkt. W drugim skoku uzyskał drugą odległość konkursu – 106,5 m, dzięki czemu zdobył brązowy medal. Do złotego medalisty Simona Ammanna stracił 8,5 pkt. Tydzień później odbył się konkurs na skoczni o punkcie K – 125 m. Austriak podobnie jak w konkursie na skoczni mniejszej po pierwszej serii zajmował pozycję poza podium. Uzyskał 130,5 m i był piąty. W drugiej serii skoczył na odległość 136 m i udało mu się o 1 pkt wyprzedzić czwartego Andreasa Koflera. Tym razem do złotego medalisty stracił 21,4 pkt. Do dwóch brązowych medali dołożył jeszcze złoto w konkursie drużynowym.
Mistrzostwa Świata w Lotach – 2. miejsce
Gregor Schlierenzauer w Planicy wystartował jako obrońca tytułu sprzed dwóch lat. W skokach treningowych pokazał, że jest w stanie ten tytuł obronić. 19 marca, w pierwszej serii Mistrzostw Świata w Lotach w Planicy, Austriak uzyskał odległość 209,5 metra, co dało mu 4. miejsce. Do prowadzącego Adama Małysza tracił 6,4 pkt. W drugiej serii skoczył 205 metrów, w niekorzystnych warunkach i przesunął się na trzecie miejsce. Po pierwszym dniu do wyprzedzających go Małysza i Ammanna tracił odpowiednio 14,4 i 17,2 pkt. W drugim dniu warunki do latania były lepsze i Gregor w trzeciej serii uzyskał 222,5 metra, dzięki czemu bardzo zbliżył się do Adama Małysza. Ostatni skok Schlierenzauera to 230,5 metra, który dał mu srebrny medal. Do mistrza świata Simona Ammanna stracił 25,5 pkt. Do srebrnego medalu Gregor Schlierenzauer dorzucił złoto zdobyte w konkursie drużynowym.
Puchar Świata – 2. miejsce
Gregor Schlierenzauer w inaugurującym sezon 2009/2010 konkursie na skoczni Ruka w Kuusamo po pierwszej serii zajmował 24. pozycję. W drugiej serii udało mu się przesunąć na 19. miejsce. W kolejnym konkursie na skoczni w Lillehammer poszło mu już o wiele lepiej. Po pierwszym skoku był jeszcze na szóstym miejscu, ale świetna druga próba pozwoliła mu odnieść zwycięstwo. Dzień później także miał szansę wygrać, bo uzyskał odległość 150,5 m, co byłoby nowym rekordem skoczni, ale skoku nie ustał. Mimo to konkurs ukończył na 4. miejscu i został nowym liderem Pucharu Świata. W pierwszym z trzech konkursów w Engelbergu zajął drugie miejsce, przegrywając z Simonem Ammannem o 2,2 pkt. W drugim także stoczył walkę ze Szwajcarem, ale tym razem wygrał o 1 pkt. Najgorszy w jego wykonaniu był trzeci jednoseryjny konkurs, gdyż zajął w nim 6. miejsce i stracił prowadzenie w PŚ.
Po Turnieju Czterech Skoczni Schlierenzauer nadal zajmował drugą pozycję w klasyfikacji generalnej. Nie udało się odrobić strat w pierwszym konkursie na mamuciej skoczni w Bad Mitterndorf, zajął 5. miejsce, a jego największy konkurent Simon Ammann w walce o kryształową kulę zajął drugą lokatę. W drugim konkursie Schlierenzauer już zwyciężył, zostając zawodnikiem, który ma najwięcej zwycięstw na mamucich skoczniach. Kolejne japońskie konkursy Austriak odpuścił, przez co jego strata do lidera wzrosła. Bardzo dobrze radził sobie na Wielkiej Krokwi w Zakopanem, gdzie wygrał oba konkursy, dość wyraźnie pokonując rywali. Podczas kolejnego konkursu skoków na mamuciej skoczni w Oberstdorfie Gregor zajął 7. miejsce. Na kolejne podium nie musiał długo czekać, bo już kilka dni później zajął trzecie miejsce podczas konkursu w Klingenthal, przegrywając tylko z Simonem Ammannem i Adamem Małyszem. Jego najgroźniejszy rywal nie pojechał do Willingen i Austriak to wykorzystał wygrywając swój 32. konkurs w karierze. Przed igrzyskami tracił do Ammanna 57 pkt.
Podczas ostatnich konkursów forma Gregora Schlierenzauera nie była na tyle dobra żeby pokonać Ammanna i ostatecznie przegrał z nim o 281 pkt. Przez cały sezon Gregor wygrał osiem konkursów i jedenaście razy stał na podium. Nie wygrał też po raz drugi Pucharu Świata w lotach, gdzie przegrał z Robertem Kranjcem.
Turniej Czterech Skoczni – 4. miejsce
Schlierenzauer podobnie jak w trzech poprzednich sezonach był w gronie faworytów do wygrania Turnieju Czterech Skoczni. Pierwszy konkurs pokazał, że o ten sukces może być bardzo ciężki. Na skoczni w Oberstdorfie Austriak oddał skoki na odległość 118 i 123 m. Zajął 9. miejsce i do zwycięzcy konkursu oraz lidera turnieju Andreasa Koflera stracił 36,4 pkt. Gregor wziął się za odrabianie strat już na skoczni w Ga – Pa. Wygrał konkurs po skokach 136,5 i 137,5 m. i zmniejszył stratę do Koflera do 29,6 pkt. Celem na Innsbruck dla Schlierenzauera było wygranie po raz pierwszy konkursu na tej skoczni. Cel ten zrealizował, skacząc 130 i 122m. Ponownie w czołówce był Andreas Kofler i Schlierenzauer przed ostatnim konkursem na skoczni w Bischofshofen tracił do niego 13,6 pkt. Gregor Schlierenzauer w tym konkursie skoczył 128,5 i 134 m, co dało mu 6. miejsce. Przekreśliło to szanse na triumf w turnieju, a nawet został zepchnięty z podium przez Janne Ahonena i Wolfganga Loitzla. Do zwycięzcy turnieju Andreasa Koflera stracił ostatecznie 16,1 pkt.
2010/2011
Schlierenzauer w sezonie 2010/2011 poddał się indywidualnym treningom (poza kadrą reprezentacyjną) pod okiem Markusa Maurbergera. Sezon rozpoczął zajmując miejsca w drugiej dziesiątce podczas pierwszych czterech konkursów Pucharu Świata. Nie wystartował w 5 edycji konkursu PŚ w Engelbergu[29]. W 2011 roku w Harrachovie na mamuciej skoczni zajął kolejno 5 i 13 miejsce. 21 stycznia 2011 r. w pierwszym z trzech konkursów PŚ w Zakopanem Schlierenzauer zajął 6 miejsce, jednocześnie tego dnia został uhonorowany nagrodą Man of the Day. W kolejnych konkursach w Zakopanem uzyskał 9 i 19 lokatę. Następnie na niemieckich skoczniach tj. 23 stycznia 2011 r. w Willingen i 2 lutego 2011 r. w Klingenthal dwukrotnie był na 5 miejscu, z czego po konkursie w Klingenthal ponownie został zawodnikiem dnia "Man of the Day". W dniu 5 lutego 2011 roku na niemieckiej mamuciej skoczni im. Heiniego Klopfera w Oberstdorfie Gregor Schlierenzauer po raz pierwszy w tym sezonie stanął na podium zajmując 3 miejsce, dzięki oddanym skokom na odległości 198,0 m i 208,5 m. Tego dnia wyższe 2 miejsce zdobył Tom Hilde, natomiast zwycięzcą tego konkursu w PŚ został Martin Koch.
12 lutego w Vikersund oddał skoczył 243,5 m i 232,5 m. Zapewnił sobie nimi pierwsze zwycięstwo w tym sezonie. Następnego dnia również wygrał, skacząc 227,0 m i 237,5 m. W Lahti zanotował nieco słabszy występ – zajął 8. miejsce. Ponownie wygrał 18 marca w Planicy, na Letalnicy, dzięki skokom na 219,0 m i 226,0 m. W finałowych zawodach sezonu znalazł się zaraz za podium – na 4. miejscu.
Sezon ukończył na 9. pozycji w klasyfikacji generalnej, startując w 19 konkursach, punktując we wszystkich z nich i 11 razy kończąc rywalizację w pierwszej dziesiątce.
Turniej Czterech Skoczni – 36. miejsce
Z powodu urazu kolana Schlierenzauer nie brał udziału w dwóch pierwszych konkursach 59. Turnieju Czterech Skoczni. 3 stycznia 2011 w Innsbrucku zajął 18. miejsce, zaś 6 stycznia w Bischofshofen 23. miejsce. Ostatecznie w Turnieju Czterech Skoczni Gregor Schlierenzauer uplasował się na 36. pozycji.
Mistrzostwa Świata – 8. i 1. miejsce
Gregor Schlierenzauer rozpoczął udział rywalizację w Mistrzostwach Świata 2011 konkursem indywidualnym na skoczni Midtstubakken, gdzie skoczył 93,5 m i 98,0 m i znalazł się na ósmym miejscu. W drużynówce oddał skoki na odległość 105,0 m i 103,0 m, a austriacka drużyna zajęła pierwsze miejsce. 3 marca 2011, w konkursie indywidualnym na dużej skoczni Holmenkollbakken zdobył Mistrzostwo Świata na dużej skoczni, skokami na 130,0 m i 134,5 m, tym samym pokonując faworyta – Thomasa Morgensterna, mistrza z normalnej skoczni. W drużynówce na dużej skoczni Austria, ze Schlierenzauerem w składzie, ponownie zajęła 1. miejsce, tym samym zgarniając wszystkie medale Mistrzostw Świata w dziedzinie skoków narciarskich.
Po zakończeniu sezonu Gregor Schlierenzauer wziął jeszcze udział w benefisie polskiego skoczka, Adama Małysza. Wylosował on odległość 120 m. Konkurs skoków do celu został odwołany, jednak Austriak zjechał spod skoczni wraz z innymi skoczkami.
Aktualne rekordy skoczni
Kuusamo (Rukatunturi K-120)- 147 m (01.12.2007)
Trondheim (Granåsen K-123) - 140 m (06.12.2008)
Bad Mitterndorf (Kulm K-185) - 215,5 m (10.01.2009)
Whistler (Whistler Olympic Park Ski Jump K-125) - 149 m (25.01.2009)
Źródło: www.gregorschlierenzauer.at / wikipedia